Heidegger et le nazisme: een scheldroman

Referentie:

Farias, Victor, Heidegger et le Nazisme, Lagrasse : Editions Verdier, 1987, 332 p.

Plaatskenmerk:

MAG-B 13401

Extract:

“En 1962, Guido Schneeberger publia certains textes, jusqu’alors inconnus, qui mettaient en évidence l’adhésion pleine et entière de Martin Heidegger au national-socialisme, dans les années 1933-1934. »(dl.1)

p.15

« Martin Heidegger ne brisa jamais les liens organiques qui le rattachaient au parti national-socialiste. Les documents conservés dans les archives du NSDAP démontrent, entre autres choses, qu’il resta un militant actif jusqu’à la fin de la guerre, continuant d’acquitter ses cotisations, et qu’il ne fut jamais l’objet de réprimandes ni de procès politiques internes au sein du parti. » (dl.2)

p. 17
(HEUR-STAP 3: een boek gevonden via de UA-catalogus)

Commentaar:

Je kan moeilijk een blog schrijven over het begrip totalitarisme zonder aandacht te schenken aan deze uitgave. Zij het echter kort, want Heidegger et le Nazisme is naar mijn mening weinig meer dan een scheldroman, en een persoonlijke aanval op Martin Heidegger. In 1962 werd bekend dat Heidegger nooit zijn lidkaart van de NSDAP had ingeleverd, wat de nodige heisa veroorzaakte. Farias breit er in dit boek dat meer dan twintig jaar nadat het feit bekend werd verscheen enkele conclusies aan die Heidegger’s denken omschrijven als autoritair, antisemitisch en ultra-nationalistisch. Het is een controversieel boek, dat op lange termijn weinig veranderd heeft aan de wijdverspreide appreciatie van de oorspronkelijkheid van het heideggeriaanse denken binnen academische milieus. Heidegger is, in tegenstelling tot Arendt, niet weggegaan uit Duitsland. Meer zelfs, hij bleef doceren en werd als denker zeer gewaardeerd door de nazipolitiek. Wie Heidegger hier op wil afrekenen, heeft aan dit boek een stevige brok lectuur. We weten echter dat Heidegger teruggekeerd is op deze misstap, en er lang uit schaamte over gezwegen heeft. Moeten we echter het oeuvre van alle filosofen waar minder stichtende gegevens over te vinden zijn dan afschrijven? Is alles wat Sartre geschreven heeft zonder waarde, omdat hij de misdaden van Stalin minimaliseerde? Uit het opzet van Victor Farias spreekt eerder het verlangen ons van het nazisme af te maken als een blinde vlek in onze westerse cultuur, en de schuldige individuen voor eeuwig met de vinger te wijzen.